Özellikle D’artagnan performansının yanı sıra kostümler ve ışıkların gayet başarılı idi. Aşkın ve tutkunun yer aldığı sahneler ile kıskançlık ve şiddetin yeraldığı sahnelerdeki ışık – müzik geçişleri büyüleyiciydi. Birinci perdenin 3. tablosunda yer alan Rochefort ile D’Artagnan kavgası sanırım en etkilendiğim kısımdı. Haliyle alkışlarla da esere dahil olduğum yerde burası olmuştu. Bunların dışında aynı zamanda orkestra şefliğini de yapan Bujor HOINIC’in Verdi eserlerine kattığı kendi yapıtları ile gösterim devleşmekte idi.

İş bu nedenledir ki eğer bilet bulabilirseniz Alexander Dumas’ın ”Üç Silahşörler”i olan Athos, Portos ve Aramis ile bu maceraya eşlik edin derim.

Eserin Konusu

…
Ne zaman bir gemi görsem limanda
Alıp başımı seninle gitmek isterim
Umurumda değil bu oyunlar, bu düzenler
Anlasana; seni arıyor ellerim
İmkansız düşünmemek gecelerce seni
Ve sevmemek ömür boyunca, bir gün değil
*Başka çaremiz yok, beni unut* demiştin
Mümkün değil cigan gözlüm, mümkün değil.
…

…
Ben alışılmış şeyleri sevmem, bilirsin
Yaşamaksa dilediğim gibi yaşamalıyım
Sevmekse gönlümce sevmeliyim
Kendi ellerimle yazmalıyım alın yazımı
Ölmekse istediğim anda ölmeliyim
ve yaşıyorsam
Her şey bambaşka olmalı seninle
Alışılmış şeylerden öte
Yalanlardan, düzenlerden uzak
…

…
Duymak nedir bilir misin?
Duymak, ama anlatamamak
Çemberini kıramamak kelimelerin.
Tam dilinin ucuna gelmişken söyleyememek
"Seviyorum" diyememek
Yani ölümü yaşamak nedir bilir misin?
…

Şiirler : Ümit Yaşar OĞUZCAN (İmkansız şeyler – Her sabah seninle başlar – Bilir misin?)
Resim Kaynak : (Flickr – banibani)

Trabzon Şehir Tiyatrosunun "Dış Ses" inden prömiyer notları;

5 nisan akşamı Trabzon Hüseyin Kazaz Kültür Merkezinde yönetmenliğini Dilek Güvenin yapmış olduğu ve dünya kadınlar günü için Zeynep Kaçar tarafından yazılmış olan Dış Ses oyunundaydık.

Küçük yaştan bu yana kendilerine dayatılmış olan öğretilerle hayatlarına devam eden iki farklı kadın profili olan ev kadını ve iş kadını portrelerinin başarılı bir şekilde sahnelenmiş olan oyun kendilerine eşlik eden bir dış ses ile izleyicileri bir sorgulamanın içerisine sürüklemekte.

Hayatını evine, çocuklarına ve eşine adamış olan ev kadınının günlük rutinleri içerisinde kendine çizilmiş olan kalıbın içerisinde sıkışmışlığı ile kariyer ve başarı odaklı iş kadının da benzer bir kalıbın içerisinde oluşunun dile getirildiği oyunda temel çıkış noktası statüsü ne olursa olsun kadınların benzer bir kalıp içerisinde toplum tarafından bazı dayatmalara mazur kalışıdır.

Ev kadınını Serap Berber’in , iş kadınını ise Burçin Demiral’in üstlendiği oyun yaşadıkları rutinin farkında olmayan bu iki karakterin bir gün küçük bir hücremsi mekanda uyanmaları ile başlamaktadır. Duymuş oldukları dış ses ile ( Burhan Kurt ) kendi hayatlarını başlarda tek başına sorgulama yoluna giden karakterler daha sonra aslında yalnız olmadıklarını anlaması ile sorunun statüde değil cinsiyette bittiğini fark etmektedirler ve beraber hareket ederek bir çıkış yolu aramaya koyulurlar. Becerebilecekler mi acaba?

5 Nisandan itibaren görülebilinecek olan "Dış Ses" fırsatınız varsa değil, ne yapıp edip kendinize bir fırsat yaratıp görmeniz gereken bir oyun. Şimdiden iyi seyirler… Trabzon şehir tiyatrosunun sitesi aktif durumda olmadığı için tarihler görülmemekte ama şuradan bazı tarihlere ve diğer iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.

Kendimce Notlar;

• Hiç şüphesiz günümüzde kadına yönelik değerlendirmelerin ve özellikle şiddetin bir numaralı sahibi erkek ancak oyun içerisinde sadece erk-erkek dayatmasına yapılmış olan vurgu ve özellikle oyun kitapçığında yazan bazı yazılarda hissedilen erkeklere yönelik ithamlar açıkcası kaş yaparken göz çıkarmak olmasa da ona benzer bir durum gibi geldi bana. Unutmamak gerekir ki "dul kadın" gibi tabirler ile kadınları kalıplara oturtan yine kadındır ve kendini bir nebzede olsa arka plana iten yine kadındır. Umarım bu söylemim yanlış anlaşılmaz, bir erkek oluşumdan ötürü değil de toplum içerisinde görmüş olduğum ezik kadın profili nedeni ile dir bu söylemim.
• Dış sessin erkek oluşu evet anlatılmak istenene uygundu ancak dediğim gibi kadını öncelikle kadın baskısından kurtarmak adına bayan bir ses kullanılmış olsa idi kişinin kendi iç hesaplaşması daha farklı olurdu gibi geliyor bana.
• Hüseyin Kazaz da ilk seyirliğim olan bu oyunda Hüseyin Kazaz’ın oyundaki değil ama bina dışındaki dış seslere karşı bir yalıtım yoluna gitmesi iyi olacak gibi.
• Diğer bir yandan Hüseyin Kazaz’ın aplik düzenini bilmiyorum ama oyun girişi seyircilere "acaba elektirikler mi kesildi" düşüncesini düşündürtmek yerine azalan bir ışık ile oyun başlangıcına işaret edilse idi daha iyi olur du gibi.
• Oyundaki müziklerin sesleri biraz daha düşük seviyede olsa idi daha mı iyi olurdu?
• Kostümlerin Özlem Şahin tarafından hazırlanmış olduğu oyun da İş kadınımızın takıları bana biraz fazlaca büyük ve dolayısı ile abartı olarak geldi Tabi bu kişisel fikrimdir, kimseye saygısızlık etmek istemem.

Oyuncu arkadaşlarımız Burçin Demiral , Serap Berber ve Dış sesimiz ( Burhan Kurt ) ‘e sergilemiş oldukları bu başarılı performans için tekrar teşekkürler…

Özkan YILDIZ / Trabzon

1923 Lyon doğumlu olan Fransız sanatçının asıl mesleği mühendisliktir. Yukarı da görülen "kendisine silah çevrilmiş halde askere çiçek uzatan kız" karesiyle hiç şüphesiz ki çoğumuzun aklına kazınmış olan sanatçının bir diğer çok bilinen karesi (Parisle ilgili takvimlerin neredeyse hepsinde görebileceğiniz) Eiffel i boyayan adam dır.

Marc Rinound özellikle doğuya dair raporları ile tanınmaktadır, yapmış olduğu bu raporlar; Çin’in Üç Engeli (1966), Kuzey Vietnam’ın Yüzü (1970), Çin görüntüleri (1981) ve Çin’de (1996). Fotoğrafları, Life, National Geographic, Paris-Match, Stern gibi dergilerde yayınlanmıştır.

Son dönemlerde siyah beyaz ağırlıklı çekimler yapan sanatçının bir de Türkiye üzerine çalışması olmuştur.

" Fotoğraf inandırıcı olmaya uğraşmamalıdır. O dünyayı değiştiremez, dünyaya gösterebilir, özellikle de değiştiği zamanlarda." diyen sanatçı 1960lar da Kamboçya, Afrika, Kuzey ve Güney Vietnam da ki yaşamı ve insanları görüntülemiştir. Çalışmalarında görülmeden görmeyi amaçlayan Marc Ribound Çin de çekmiş olduğu fotoğraflar sayesinde Kuzey Vietnam’a girebilen tek fotoğrafçı olmuştur.

Buradan sanatçının Hackel Bury deki galerisine ulaşabilirsiniz.

Sanatçı hakkında daha detaylı bilgi edinmek için culturebase, photography , artscenecal, magnumphotos, skjstudio, issy, about kaynaklarına bakabilirsiniz.

Not: 3ayak.org da daha önceden yayınlamış bu yazıya buradan, diger yazılara şuradan ulaşabilirsiniz.

Amerika Birleşik Devletleri’nin Maine eyaletinde yaşayan Mark Fleming profesyonel olarak fotoğrafçılıkla ilgilenmekte. Stok fotoğraflar, manzara çekimleri ve dergi çalışmaları konusunda işlerine devam eden Mark Fleming çalışmalarında çoğunlukla Canon 5D ve Canon 20D kullanmakta.

Işığın büyüsüne kapıldığını dile getiren Mark Fleming için ışığın doğada ki görünüşü ve yansımalar çok önemli bir tema. Bu ugurda çok yol katettigini dile getiren Mark Fleming sürekli ışığı takip edip, sokaklarda ve dağlarda dolaşıp sitesinde yeralan fotoğrafları arşivine eklemiş.

Kendisine meydan okumak amaçlı oluşturduğu sitesi ile daha güzel kareleri çekmeyi amaçlayan Mark Fleming’in flickr da yer alan sayfasına da şuradan erişebilirsiniz.

Daha önceleri 3ayak’ta yayınlamış oldugum bu yazıya şuradan ulaşabilirsiniz. İlgili diger yazılarıma ise buradan ulaşabilirsiniz.