Bugün mailime gelen bir mesaj ile gelecek için olan iyi niyetlerimin toplamında yine bir azalma oldu. Hayır şimdi kalkıp "irana benzemek istemiyoruz" diye çıglıklar atmayacagım ama inan şaştım, nasıl tepki verecegimi kestiremiyorum.

Mostar Gönüllüleri Tiyatro kulübünün (ki kimdirler, necidirler, neye gönüllülerdir anlamış değilim) desteğiyle 5 tane üniversite öğrencisi arkadaşımız Yalova halk eğitim merkezinde vatandaşlarımıza yönelik olarak "ben pişmanım" isimli oyunu sergilemiş.

Oyun içki masasında başlayan bir hayatın, tövbe edişi üzerine kurulmuş. Kişi tövbe etmiştir ve haykırmaya hazırdır  "ben pişmanım"… Tamam ne güzel, hatta aferim sana kendine bir yol bulmuşun ama neden kaş yaparken göz çıkartma ihtiyacında bulundun ben onu anlamıyorum. Neden salona seni izlemeye gelenleri haremlik selamlık şeklinde oturttun? Pişmanmısın peki bu durumdan? Yok değilsin, pardon pişmandım dimi sen? Boşver gitsin…

Sanat durum ve şartler ne olursa olsun hep gerçeği göstermiştir, bu nedenledir ki tiyatroyu bu kadar çok seviyorum. Sanatçı dediğin ihaleyi alabilmek için saga sola sahte gülümsemeler dağıtan işadamı degildir ki en nihayetin de değil mi.

Bu konuda söylenecek çok sözüm var ama sizin duymaya ihtiyacınız yok biliyorum. Bir de merak ediyorum ne zaman önyargılarınızı değiştireceksiniz. Siz ki yeri geldiginde sahnede soyunan erkek gördügünüzde oyunu terk eden degil miydiniz? Ne zaman empati denen şeyi , dinlemeyi öğreneceksiniz bilmiyorum.  Ha pardon siz her durumda empati yapamazdınız değil mi? En basitinden 3 gün önce dünya seks işçileri gününde tutupta kendinizi onların yerine koyamazdınız değil mi?

Buyrun HAREM ve SELAM;