Gündüz saatlerinde İzmir – Halkapınar Spor Salonun önünde "Bize gelene kadar biter ya" nameleri eşliginde git gide uzayan bir kuyrugun güneşten kendini zor kurtarmış bir yerindeyiz kuzenle. En azından biz şansımızı deneyelim diye beklemiş oldugumuz sırada olası hüsran durumları için yapılabilinecekler düşünülürken bir saatlik süre bitmiş ve sıra bize gelmişti. Halkapınarın gerek kapılar gerekse diger yönlendirmeler konusunda eksikligi bariz şekilde görülen ve inatla kimse bizi bulamasın diye 72 puntoluk times new karakterler ile hazırladıgı Biletix yazılı yerden (gişe demiyelim) bekledigimize degdigini düşündügümüz güzel bir kısımdan bilet almayı başardık. Geriye şimdi saatin 19:00 olmasını beklemek kalmıştı…

Saatler 18:00  gösterdiginde girişlerde ne olur ne olmaz diye herhangi bir sorundan dolayı gecikme olmasın diye erkenden Halkapınarın önüne gelmidik. Güvenlik önlemlerinin orta seviyede oldugu salonda yer görevlilerinden boşta yakalamış oldugumuz birinin sag ve sol kavramlarını karıştırması üzerine mini bir salon turu ile yerimizi buldk. Seyircilerin heyecanlı bekleyişleri, babalarının omuzlarında bayrak sallayan çocukların medya tarafından pek bir sevilişleri derken maç başladı.

Engin, Semih, Serkan, Mehmet ve Hidayet beşlisiyle sahaya çıkan Türk Milli takımımızın ilk sayısını Hidayet atmış oldugu üçlükle kaydetti. İlk periyodun sonuna kadar başarılı bir oyun sergiliyen takımımız 18-14 gibi bir sonuçla ilk periyodu önde tamamladı.  İkinci periyod da Hırvatistanın 6 numaralı forması ile takıma giren  Popovic  tabr-i caiz ise felaketin tellallıgını yaptı. Yerinde duramayan sevgili popovic gerek kazandırmış oldugu üçlükler gerekse takıma katmış oldugu enerji ile 39-31 gibi bir skor ile ikinci periyodu Hırvatistan lehine çevirdi. Bu aşamadan sonra ayagının sektelemeye başladıgı andan itibaren içimden çıkarın şu adamı artık sahadan gibi söylemlerde bulunmuş olsamda ne yazık ki kendileri inatla sahada bulundu. Takımımız bu noktada savunmasını sertleştirmiş olsa da gerek top kayıpları gerekse başarısız atışlar sonucu farkın açılmasına engel olamadı. 

Morallerin kötü oldugu noktada devreye girmesini bilmiş bir taraftar kitlesine sahip oldugumuzu burda da gözlemledim. Çoşkulu tezaüratler ve alkışlar ile üçüncü periyodun son 3 dakikasında farklı çok aza indirmesini bilen takımımız ne yazık ki 77-69 gibi bir skorla ikinciligi kazanmış oldu.

Aklımda Kalanlar, Aklıma Gelenler;

- Taraftarımız her zamanki gibi iyiydi

- Mehmet Okur’un yoklugunda takımımızın ne hala gelebildigini gördük. Bana göre takımımızı bu akşam toparlamayı başaran tek isimdi.

- Halkapınar Spor Salonu çalışanlarına acilen etkinlik öncesi neler yapılmalı, görsellik adına egitim verilmeli

- Halkapınar gibi bir salona geliş gidişlerin daha rahat olabilmesi için İzmir Belediyesi yakın bir yere durak koymalı, en azından etkinlik dönemlerinde birşerler yapılmalı. Aksi durumda biliyorum ki zamanla insanlar üşengeçlik yönlerini göstermeye başlıyacaktır.

- Ponpon kızların hiçbiri türk degildi sanırım

- Aradaki etkinlikler kesinlikle görülmeye deger di…

Unutmadan;

İspanyada gerçekleştirilecek olan Avrupa Şampiyanasında daha güzel sonuçlar almamız dilegiyle…